شهوت اين كار را مىكند ولى آن كس كه نماز را ترك مىكند براى اين است كه به آن اهميت نمىدهد . زناكار براى لذت دنبال زنى را مىگيرد و از او كامجوئى مىكند ، ولى آن كس كه نماز را ترك كرده و آن را انجام نمىدهد قصدش لذت نيست بلكه فقط نظرش بىاهميت شمردن آن مىباشد و هر گاه كسى نظرش استخفاف باشد كافر مىگردد . 16 - حلبى گويد : از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم فرمود : مؤمن در سرشتش دروغ ، بخل و كارهاى زشت نيست ، ولى گاهى ممكن است به يكى از اين كارها آلوده شود ، ولى به آن ادامه نمىدهد ، گفته شد مؤمن زنا مىكنند ، فرمود : آرى گرفتار مىشود بعد توبه مىنمايد ، ولى از آن نطفه كودكى متولد نمىشود . 17 - ابو الصلت هروى از امام رضا و او از پدرانشان عليهم السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمودند : ايمان گفتاريست كه از دهان بيرون مىشود ، و عملى است كه از آدمى سر مىزند ، و شناختى است كه عقل‌ها آن را در مىيابند . 18 - امام هادى عليه السّلام از پدرانش از امير المؤمنين عليهم السّلام روايت مىكند كه از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله سؤال كردم ايمان چيست فرمود : گواهى قلب ، اقرار به زبان ، و عمل با اعضاء و جوارح . 19 - ابو الصلت هروى از حضرت رضا و او از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : كفران نعمت زودتر از ساير گناهان آدمى را به كيفر مىرساند . 20 - ابو الصلت از امام رضا و او از پدرانش عليه السّلام نقل مىكند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : روز قيامت بنده‌اى را مىآورند و در پيشگاه عدل پروردگار قرار مىدهند ، خداوند امر مىكند او را به طرف دوزخ ببرند . آن مرد مىگويد بار خدايا مرا امر مىكنيد به دوزخ ببرند ، من قرآن تلاوت مىكردم ، خداوند مىفرمايد : من به تو نعمت دادم ولى تو شكر آن را بجاى نياوردى ، او مىگويد : بار خدايا تو نعمت عطا كردى و من هم شكر نمودم و او